Forum

CatchingFeelings schreef:
ik wilde ook het woordje time-out aanraden ja! even rustig worden zonder dat je dingen tegen elkaar zegt waar je spijt van krijgt.

theBlondeSalad schreef:
en oh misschien is 't fijn als jullie een dagje/weekendje gewoon met z'n tweetjes echt even helemaal ergens anders naartoe gaan? dan lukt 't misschien wat makkelijker om die externe factoren ook los te laten

Phobias schreef:
Ik had in de week al voorgesteld om weg te gaan met z'n twee, om even dus te ontstressen en niet continu geconfronteerd te worden met de situaties waar we in zitten.. We hebben allebei lesvrije week in de eerste week van februari en hij vond dit goed dus gisteren heb ik een tripje naar Wenen geboekt voor in die week. Hopelijk kunnen we dan na de examens en deadlines even allebei ontspannen. 

coconut schreef:
Allebei even apart zitten, jij op de kamer en hij in de woonkamer als je merkt dat je heel boos word, misschien er even bijzeggen dat je even weg uit deze situatie wilt stappen en even rust wilt pakken en als beide gekalmeerd zijn rustig uitpraten! Ik had ook vaak ruzie, dit helpt bij ons!

Timebomb schreef:
Denk dat 't komt door stress en je bent dan snel geneigd om dat af te reageren op diegene waarvan je houdt. Het kan ook zijn dat jullie karakters erg crashen maar daar kan ik niet over oordelen. In deze situaties helpt 't mij altijd om m'n emotie zoveel mogelijk op zij te zetten en letterlijk te gaan plus minnen qua voor en nadelen. Denk dat even samen erop uit gaan heel fijn kan zijn, maar je zou ook eens zelf afstand van hem kunnen nemen om wat na te denken. 

In ieder geval je gevoel volgen en niet zomaar opgeven. Kan me best voorstellen dat dit even een dip is maar met veel communiceren en liefde kom je er wel uit. Succes ❤️

Phobias schreef:
Bedankt voor je lieve reactie! Dit doet me wel deugd om te lezen! 

Dat is inderdaad op het moment een tamelijk groot probleem bij ons. In de zomer hadden we dit bijvoorbeeld niet aan de hand, toen was de scheiding van m'n ouders nog niet bezig, hadden we geen deadline-stress, was die persoon nog niet gestorven, was zijn groepswerk nog niet zo kut. Ik ben ook al op school met een psychologe moeten gaan spreken ivm de scheiding van mijn ouders. Ik weet niet of je die topics mee hebt gekregen maar ik heb daar echt heel diep mee gezeten, de laatste tijd gaat het wel terug wat beter met me op dat vlak.

Hoe dan ook, nu tijdens de examens gaan we sowieso wat meer afstand moeten nemen, we hebben het allebei druk en moeten studeren etc.. We gaan het nu ook een paar daagjes laten rusten en ik hoop hem woensdagavond terug te zien zodat we er eventjes over kunnen samen zitten. 

Phobias schreef:
Ah, bedankt voor de tip! Bij hem is het eerder zo dat als hij die rust wilt als het er echt flink tegen zit hij meteen naar huis wilt (we wonen niet samen ofzo) maar dat vind ik wat dramatisch altijd haha! Of ja ik kan er ergens ook wel inkomen dat bij hem zijn thuis de plek is waar hij zich het meest op zijn gemak voelt en dat dat niet mijn thuis is, maar toch.. @coconut 

Jarvis schreef:
Het is niet hetzelfde, maar ik had altijd flinke ruzies met mijn moeder die begonnen met een klein argumentje.

Ik heb via een therapeut geleerd dat je de punten van escalatie moet herkennen, en dan iets zeggen van "Het gaat te ver, ik stap uit de situatie" of iets dat meer past bij jou. Dan apart van elkaar gaan kalmeren en het later uitpraten als daar behoefte aan is.

Waarschijnlijk is het advies al gegeven, maar oke, lol

Fujoshi schreef:
Het helpt als je gewoon weg loopt en zegt "we zijn het niet eens met elkaar en dat is niet erg"
Nu al 1,5 jaar een relatie met mijn vriend en nog nooit echte ruzie gehad