Oprechte vraag - Forum - Virtual Popstar

Acnologia
Landelijke ster

Acnologia schreef:

Chubbles schreef:

sungai schreef:

Chubbles schreef:
Hoe verklaren ze dit dan? Want ik denk dat ik gewoon heel mijn leven ga blijven wegrennen van relaties anders.

nou, als je namelijk echt helemaal stapel bent geworden op iemand, ervaar je die nare gedachte van het wegrennen niet. dat is wel het laatste waar je aan denkt

Hmm ik ervaar eigenlijk het tegenovergestelde net. Hoe leuker ik hem vind, hoe meer afstand ik neem na een tijd

klinkt misschien een beetje als verlatingsangst, maybe? anyway als je hem echt leuk vindt is communicatie inderdaad echt key, hij kan je dan ook proberen zoveel mogelijk ruimte geven

Anoniem
Princess of Pop

Chubbles schreef:

despoina schreef:

Wolve schreef:
ik heb dit ook en bij mij is het omdat die jongens te snel gaan waardoor ik een heel beklemmend gevoel krijg en ze van me afduw, ben nu met een jongen aan het daten die echt op hetzelfde level zit en daar voel ik me tot nu toe goed bij dus ja idk ik zou proberen te kijken wat het idd precies is waar je bang voor bent

same

ik ben ook bang om te snel te gaan, en heb denk ik ook wel bindingsangst. maar ook de jongen die ik nu date gaat ook wel traag.

Heb ook al met iemand gedatet die heel traag ging en toen kreeg ik hetzelfde, echt weird. (Ik ga zelf ook liever traag)

Anoniem
Princess of Pop

Chubbles schreef:

Acnologia schreef:

Chubbles schreef:

sungai schreef:
nou, als je namelijk echt helemaal stapel bent geworden op iemand, ervaar je die nare gedachte van het wegrennen niet. dat is wel het laatste waar je aan denkt

Hmm ik ervaar eigenlijk het tegenovergestelde net. Hoe leuker ik hem vind, hoe meer afstand ik neem na een tijd

klinkt misschien een beetje als verlatingsangst, maybe? anyway als je hem echt leuk vindt is communicatie inderdaad echt key, hij kan je dan ook proberen zoveel mogelijk ruimte geven

Wat is juist het verschil tussen bindingsangst en verlatingsangst? Ken er niet veel van

Charon
Internationale ster

Charon schreef:

Chubbles schreef:
Voor de mensen die het vroegen, ik weet niet juist waar ik bang voor ben. Iets in mijn hoofd zegt gewoon telkens RENNEN als het serieuzer wordt. En echt extreem vermijdingsgedrag van alles dat ermee te maken heeft.

En Charon, erover praten zou ik wel aangenaam vinden (achteraf) maar dat vind ik een heel moeilijke opgave. Hoe begin je aan zoiets?

Over dingen praten die je eng of moeilijk vindt is altijd lastig. Toen ik mijn vriend net leerde kennen moest ik hem ook wat persoonlijk vertellen.

Ik heb toen simpelweg al mijn moed verzameld en gezegd dat ik het met hem ergens over wilde hebben, en dat het voor mij moeilijk was maar wel belangrijk.
Dan begin je gewoon te praten, desnoods zet je je verstand even op 0 en gooi je het er gewoon uit. Als het serieus wordt neem ik aan dat hij naar je luistert en je probeert te begrijpen.

Het is niet makkelijk maar eigenlijk is mijn tip dus: verzamel je moed en gooi het er uit.

Acnologia
Landelijke ster

Acnologia schreef:

Chubbles schreef:
Voor de mensen die het vroegen, ik weet niet juist waar ik bang voor ben. Iets in mijn hoofd zegt gewoon telkens RENNEN als het serieuzer wordt. En echt extreem vermijdingsgedrag van alles dat ermee te maken heeft.

En Charon, erover praten zou ik wel aangenaam vinden (achteraf) maar dat vind ik een heel moeilijke opgave. Hoe begin je aan zoiets?

ja ik heb exact het zelfde, helaas.

ik weet dat het door mij komt omdat mijn opvoeding niet helemaal was zoals het hoort en ik daardoor afstandelijker ben naar mijn ouders, die liefde-band is min of meer verstoord en daarom zijn relationships zo stressvol voor mij, omdat ik het echt niet gewend ben dat iemand om me geeft etc. Maar ja, met de laatste guy heb ik dit ook aangegeven, communicatie kan zoveel helpen en als je het niet durft om te zeggen kun je ook altijd een briefje schrijven of een whatsappje sturen..

Acnologia
Landelijke ster

Acnologia schreef:

Chubbles schreef:

Acnologia schreef:

Chubbles schreef:
Hmm ik ervaar eigenlijk het tegenovergestelde net. Hoe leuker ik hem vind, hoe meer afstand ik neem na een tijd

klinkt misschien een beetje als verlatingsangst, maybe? anyway als je hem echt leuk vindt is communicatie inderdaad echt key, hij kan je dan ook proberen zoveel mogelijk ruimte geven

Wat is juist het verschil tussen bindingsangst en verlatingsangst? Ken er niet veel van

dat je bang bent dat iemand je in de steek laat zodra je erg close wordt

Charon
Internationale ster

Charon schreef:

Acnologia schreef:

Chubbles schreef:
Voor de mensen die het vroegen, ik weet niet juist waar ik bang voor ben. Iets in mijn hoofd zegt gewoon telkens RENNEN als het serieuzer wordt. En echt extreem vermijdingsgedrag van alles dat ermee te maken heeft.

En Charon, erover praten zou ik wel aangenaam vinden (achteraf) maar dat vind ik een heel moeilijke opgave. Hoe begin je aan zoiets?

ja ik heb exact het zelfde, helaas.

ik weet dat het door mij komt omdat mijn opvoeding niet helemaal was zoals het hoort en ik daardoor afstandelijker ben naar mijn ouders, die liefde-band is min of meer verstoord en daarom zijn relationships zo stressvol voor mij, omdat ik het echt niet gewend ben dat iemand om me geeft etc. Maar ja, met de laatste guy heb ik dit ook aangegeven, communicatie kan zoveel helpen en als je het niet durft om te zeggen kun je ook altijd een briefje schrijven of een whatsappje sturen..

Oh een brief schrijven is ook een heel goed idee idd als je het echt niet durft om het face to face te doen.

Funfact: Mannen vinden dit trouwens meestal fijn omdat ze het dan regel voor regel opnieuw kunnen lezen en verwerken zodat ze na kunnen denken over hoe ze er op gaan reageren.

ArcticPanda
Popster

ArcticPanda schreef:

sungai schreef:

Chubbles schreef:

sungai schreef:
Nou de mensheid zegt dus dat bindingsangst eigenlijk niet bestaat. Als je dit ervaart, heb je simpelweg gewoon nog niet de juiste gevonden...

ik heb werkelijk geen idee wat je zou kunnen doen, misschien toch nog even wachten tot het beter voel

Hoe verklaren ze dit dan? Want ik denk dat ik gewoon heel mijn leven ga blijven wegrennen van relaties anders.

nou, als je namelijk echt helemaal stapel bent geworden op iemand, ervaar je die nare gedachte van het wegrennen niet. dat is wel het laatste waar je aan denkt

Hahahah nou dat is dus echt helemaal bullshit. Er zal vast een reden zijn waarom iemand het gevoel van wegrennen heeft. Voor iedereen is dit net iets anders. Gelukkig weet ik mijn reden en dat helpt wel enorm.

Hij zou het zeker hel fijn vinden als je er met hem over praat en ik weet zeker dat als hij jou ook echt ziet zitten, dat hij het zal accepteren en je zal steunen

Anoniem
Internationale ster

Mercredi schreef:

Chubbles schreef:

Acnologia schreef:

Chubbles schreef:
Hmm ik ervaar eigenlijk het tegenovergestelde net. Hoe leuker ik hem vind, hoe meer afstand ik neem na een tijd

klinkt misschien een beetje als verlatingsangst, maybe? anyway als je hem echt leuk vindt is communicatie inderdaad echt key, hij kan je dan ook proberen zoveel mogelijk ruimte geven

Wat is juist het verschil tussen bindingsangst en verlatingsangst? Ken er niet veel van

Bindingsangst: bang zijn om je aan iemand te binden/iets officieel te maken/ergens aan vast te zitten

Verlatingsangst: bang zijn dat iemand waar je om geeft je verlaat/dat je alleen achter blijft

Anoniem
Princess of Pop

Scandalous schreef:
Same aa

Anoniem
YouTube-ster

firewall schreef:
Begrijp je wel heb dat zelf ook.

Anoniem
Princess of Pop

Giselle schreef:
Same! Maar ik laat het niet eens zo ver komen dat er een kans tot een relatie ontstaat. XD

Anoniem
Princess of Pop

LindzyInfernal schreef:
het op schrijven en aan die persoon geven als je het niet kan zeggen.
communiceren is belangrijk en spreek uit hoe je je voelt dan kan hij je erbij helpen.

Anoniem
Wereldberoemd

PurpleViolet schreef:
Het is eng om je te binden, tegenwoordig merk ik vaker dat mensen er mee last van hebben omdat vreemdgaan gemakkelijker is. Maar in mijn geval had ik een klik en wist ik dat mijn vriend een goed persoon is.

Ik zeg al JAREN dat ik niet gemaakt ben om een relatie te hebben want ik duw mensen ook weg. Ik heb nu al meer dan 4 jaar een relatie en ik heb hem al 100x weggeduwd ofzo hahaha en hij blijft gewoon plakken die rotzak! Nee nee, hij is echt geen rotzak, maar ik heb hem mijn probleem uitgelegd en hij zal er gewoon altijd voor zorgen dat we samen zijn.

Ik heb gewoon tegen mezelf gezegd "stop met je hele leven te verpesten met al die angsten, doe eens iets waar je mogelijk wat aan hebt" en ik kan je zeggen dat dit toch wel 1 van de beste keuzes in mijn leven geweest is.
Aanvulling: Ik ben ook weken bezig geweest met tegen mezelf te zeggen dat het niet kan werken, het niet slim is,... en daarna heb ik dan tegen mezelf het bovenstaande gezegd.

Anoniem
Wereldberoemd

PurpleViolet schreef:
Wat bij mij ook werkt is geen dates hebben, ik ben enkel 1x met mijn vriend naar de bioscoop geweest toen ik nog samen was met iemand anders. Buiten dat hebben we enkel op school gepraat en gechat.

Dates zijn gwn vreselijk als je geen relatie hebt of dat gevoel had ik er altijd bij.