Forum

Acnologia schreef:
absoluut niet

Paris schreef:
om g

toxic!!!!!! dat kan echt niet

Demi schreef:
Niet echt, alleen het plaatje dat ik zelf voor ogen had gaat niet meer haalbaar zijn en dat vind ik wel een dingetje ofzo??? 

Had echt graag op jongere leeftijd kinderen gewild aka < 25 jaar, maar ik had er toen denk ik ook niet echt rekening mee gehouden dat ik rond die tijd nog helemaal niet zo lang afgestudeerd ben enzo en ik zou sowieso mijn leven dan nog wel wat beter op de rit willen hebben en echt alles goed stabiel willen hebben.

En daarbij ben ik 22 en nog steeds forever alone dus ja dat is misschien ook nog een klein probleempje 

NeonLights schreef:
Ja op zich wel een beetje
Ik krijg continu de vraag van; En? Hoe gaat het met je relatie? 
Terwijl ik geen relatie heb, ook nog nooit gehad. 
Dus als ik dan zeg van; Welke relatie? 
Kijken ze me raar en en vragen; Nog steeds niet? Nou dat schiet ook niet op he. 
En ik krijg ook continu de vraag van; Maar je wilt toch wel kinderen?

Nouja tis eigenlijk niet echt een druk die ik voel, maar ik loop me er wel mateloos aan te ergeren. 
Wat maakt het uit dat ik met mijn bijna 23 jaar nog steeds geen relatie en/of kinderen heb? 
Op 1 iemand na (hele goeie vriend/crush van me) weet niemand dat ik er van kleins af aan al van droom om zelf kinderen te hebben. Vind het ook niet nodig dat anderen dat weten.
Ik had zelf ook heel graag gehad dat ik al een relatie zou hebben en een kindje, maar dat is niet zo en ik maak me daar ook niet druk om. Maar het lijkt wel of anderen zich daar wel druk om maken ofzo en dat snap ik niet. Het is toch mijn leven? Als ik pas na mijn 35e ofzo mijn eerste kind krijg, nouja dan is dat toch gewoon zo?  En ook als ik gewoonweg geen kinderen krijg, nouja jammer dan. Nouja dat zou ik zelf wel oprecht jammer vinden. Maar het is toch mijn leven? En niet dat van ooms/tantes/neven/nichten/kennissen/weetikveelwie? 

NeonLights schreef:
Ja op zich wel een beetje
Ik krijg continu de vraag van; En? Hoe gaat het met je relatie? 
Terwijl ik geen relatie heb, ook nog nooit gehad. 
Dus als ik dan zeg van; Welke relatie? 
Kijken ze me raar en en vragen; Nog steeds niet? Nou dat schiet ook niet op he. 
En ik krijg ook continu de vraag van; Maar je wilt toch wel kinderen?

Nouja tis eigenlijk niet echt een druk die ik voel, maar ik loop me er wel mateloos aan te ergeren. 
Wat maakt het uit dat ik met mijn bijna 23 jaar nog steeds geen relatie en/of kinderen heb? 
Op 1 iemand na (hele goeie vriend/crush van me) weet niemand dat ik er van kleins af aan al van droom om zelf kinderen te hebben. Vind het ook niet nodig dat anderen dat weten.
Ik had zelf ook heel graag gehad dat ik al een relatie zou hebben en een kindje, maar dat is niet zo en ik maak me daar ook niet druk om. Maar het lijkt wel of anderen zich daar wel druk om maken ofzo en dat snap ik niet. Het is toch mijn leven? Als ik pas na mijn 35e ofzo mijn eerste kind krijg, nouja dan is dat toch gewoon zo?  En ook als ik gewoonweg geen kinderen krijg, nouja jammer dan. Nouja dat zou ik zelf wel oprecht jammer vinden. Maar het is toch mijn leven? En niet dat van ooms/tantes/neven/nichten/kennissen/weetikveelwie? 

Tam schreef:
Dit voel ik. Ouch.

Jaennya schreef:
Mijn ouders en father in law (ik weet het Nederlandse woord niet meer) gaan er allemaal vanuit dat ik eigen kinderen wil? Sommige vrienden ook. Maar ik wil waarschijnlijk niet eens kinderen, en als ik die wel wil dan wil ik adopteren. Maar iedereen kijkt mij altijd super raar aan als ik dat zeg.  

Ik ben 22 trouwens.