Rye schreef:
Idealiter zou ik zeggen iedereen. Everyone matters, ongeacht je huid, je seksualiteit of wat dan ook. Het is echter zo dat wij niet in een ideale wereld leven en de realiteit is dat, voor een groot deel van de populatie, sommige mensen (bewust of onbewust) in hun ogen minder waard zijn en ze het gevoel hebben dat zij de macht en autoriteit hebben om excessief geweld tegen deze groepen te gebruiken.
Idealiter zou ik niet willen labelen en zou ik iedereen als "mens" willen zien. De geschiedenis heeft dit vrijwel onmogelijk gemaakt. We zullen jaren en jaren en jaren moeten vechten om tot een punt te komen dat wij elkaar als mensen gaan zien en zelfs dan mogen we de geschiedenis niet vergeten. Dat is een gevecht dat we aan moeten gaan.
#blacklivesmatter is niet een manier om andere (in dit geval witte) mensen buiten te sluiten. De protesten, de social media aandacht, alles is een schreeuw om erbij gelaten te worden. Zodat ook mensen met een andere huidskleur in die cirkel mogen waarin mensen eerlijk en gelijk worden behandeld. Want wat we ook zeggen over gelijkheid, het zijn alleen maar woorden als we er niet op handelen. Het feit dat mensen het lef hebben om te klagen over dat ze zich buitengesloten voelen, bewijst maar weer dat ze geen idee hebben hoe het is om in sociale isolatie en angst te leven in je eigen land. Deze mensen zijn al eeuwen lang aan het schreeuwen om hulp, om een steuntje in de rug, puur en alleen voor het recht om te leven.
Iedereen brengt prachtige metaforen aan tafel, dus ik heb er ook een: stel in een klas vol kinderen wordt één kind ontzettend hard gepest door drie andere kinderen. Ga je dan tegen de hele klas zeggen dat niemand gepest zou mogen worden en vragen of ze even lief de handen schudden? Nee, zegt dat pesten niet oké is en pakt de pesters aan. Je zegt tegen de klas dat ze moeten opstaan tegen pesten. Dat ze pesters moeten aanspreken op hun gedrag. Die kinderen pesten zelf dan misschien niet, maar ze zijn niet minder verantwoordelijk als ze het maar laten gebeuren en toekijken. Het maakt niet uit of zij niet weten hoe het is om gepest te worden, want daar gaat het niet om. Ze moeten weten dat het verkeerd is en dat ze er tegen moeten strijden. Ze moeten weten dat zij als klas samen sterk staan tegen pesten.
Wij als samenleving staan sterk tegen racisten. We weten misschien niet hoe het is, we zullen het nooit begrijpen, maar toekijken en niets doen is geen optie.
(ik probeerde het kort en diplomatisch te houden. I believe I failed in doing that)
Idealiter zou ik zeggen iedereen. Everyone matters, ongeacht je huid, je seksualiteit of wat dan ook. Het is echter zo dat wij niet in een ideale wereld leven en de realiteit is dat, voor een groot deel van de populatie, sommige mensen (bewust of onbewust) in hun ogen minder waard zijn en ze het gevoel hebben dat zij de macht en autoriteit hebben om excessief geweld tegen deze groepen te gebruiken.
Idealiter zou ik niet willen labelen en zou ik iedereen als "mens" willen zien. De geschiedenis heeft dit vrijwel onmogelijk gemaakt. We zullen jaren en jaren en jaren moeten vechten om tot een punt te komen dat wij elkaar als mensen gaan zien en zelfs dan mogen we de geschiedenis niet vergeten. Dat is een gevecht dat we aan moeten gaan.
#blacklivesmatter is niet een manier om andere (in dit geval witte) mensen buiten te sluiten. De protesten, de social media aandacht, alles is een schreeuw om erbij gelaten te worden. Zodat ook mensen met een andere huidskleur in die cirkel mogen waarin mensen eerlijk en gelijk worden behandeld. Want wat we ook zeggen over gelijkheid, het zijn alleen maar woorden als we er niet op handelen. Het feit dat mensen het lef hebben om te klagen over dat ze zich buitengesloten voelen, bewijst maar weer dat ze geen idee hebben hoe het is om in sociale isolatie en angst te leven in je eigen land. Deze mensen zijn al eeuwen lang aan het schreeuwen om hulp, om een steuntje in de rug, puur en alleen voor het recht om te leven.
Iedereen brengt prachtige metaforen aan tafel, dus ik heb er ook een: stel in een klas vol kinderen wordt één kind ontzettend hard gepest door drie andere kinderen. Ga je dan tegen de hele klas zeggen dat niemand gepest zou mogen worden en vragen of ze even lief de handen schudden? Nee, zegt dat pesten niet oké is en pakt de pesters aan. Je zegt tegen de klas dat ze moeten opstaan tegen pesten. Dat ze pesters moeten aanspreken op hun gedrag. Die kinderen pesten zelf dan misschien niet, maar ze zijn niet minder verantwoordelijk als ze het maar laten gebeuren en toekijken. Het maakt niet uit of zij niet weten hoe het is om gepest te worden, want daar gaat het niet om. Ze moeten weten dat het verkeerd is en dat ze er tegen moeten strijden. Ze moeten weten dat zij als klas samen sterk staan tegen pesten.
Wij als samenleving staan sterk tegen racisten. We weten misschien niet hoe het is, we zullen het nooit begrijpen, maar toekijken en niets doen is geen optie.
(ik probeerde het kort en diplomatisch te houden. I believe I failed in doing that)



0
0
0
0
Om mee te kunnen praten op het forum dien je ingelogd te zijn.Nog geen account? 



19