NeonLights schreef:
Het gaat anderen geen ene fuck aan hoe het allemaal zit.
saku schreef:
alsof tante gerda het leuk vindt als ik vraag hoe het met dr tweede scheiding gaat en hoe vaak ze dr kind nu nog ziet. word je ook niet vrolijk van he???
Nee nou precies!NeonLights schreef:
Ja op zich wel een beetje
Ik krijg continu de vraag van; En? Hoe gaat het met je relatie?
Terwijl ik geen relatie heb, ook nog nooit gehad.
Dus als ik dan zeg van; Welke relatie?
Kijken ze me raar en en vragen; Nog steeds niet? Nou dat schiet ook niet op he.
En ik krijg ook continu de vraag van; Maar je wilt toch wel kinderen?
Nouja tis eigenlijk niet echt een druk die ik voel, maar ik loop me er wel mateloos aan te ergeren.
Wat maakt het uit dat ik met mijn bijna 23 jaar nog steeds geen relatie en/of kinderen heb?
Op 1 iemand na (hele goeie vriend/crush van me) weet niemand dat ik er van kleins af aan al van droom om zelf kinderen te hebben. Vind het ook niet nodig dat anderen dat weten.
Ik had zelf ook heel graag gehad dat ik al een relatie zou hebben en een kindje, maar dat is niet zo en ik maak me daar ook niet druk om. Maar het lijkt wel of anderen zich daar wel druk om maken ofzo en dat snap ik niet. Het is toch mijn leven? Als ik pas na mijn 35e ofzo mijn eerste kind krijg, nouja dan is dat toch gewoon zo? En ook als ik gewoonweg geen kinderen krijg, nouja jammer dan. Nouja dat zou ik zelf wel oprecht jammer vinden. Maar het is toch mijn leven? En niet dat van ooms/tantes/neven/nichten/kennissen/weetikveelwie?
ja!!! waar tf bemoeit iedereen zich meeJa op zich wel een beetje
Ik krijg continu de vraag van; En? Hoe gaat het met je relatie?
Terwijl ik geen relatie heb, ook nog nooit gehad.
Dus als ik dan zeg van; Welke relatie?
Kijken ze me raar en en vragen; Nog steeds niet? Nou dat schiet ook niet op he.
En ik krijg ook continu de vraag van; Maar je wilt toch wel kinderen?
Nouja tis eigenlijk niet echt een druk die ik voel, maar ik loop me er wel mateloos aan te ergeren.
Wat maakt het uit dat ik met mijn bijna 23 jaar nog steeds geen relatie en/of kinderen heb?
Op 1 iemand na (hele goeie vriend/crush van me) weet niemand dat ik er van kleins af aan al van droom om zelf kinderen te hebben. Vind het ook niet nodig dat anderen dat weten.
Ik had zelf ook heel graag gehad dat ik al een relatie zou hebben en een kindje, maar dat is niet zo en ik maak me daar ook niet druk om. Maar het lijkt wel of anderen zich daar wel druk om maken ofzo en dat snap ik niet. Het is toch mijn leven? Als ik pas na mijn 35e ofzo mijn eerste kind krijg, nouja dan is dat toch gewoon zo? En ook als ik gewoonweg geen kinderen krijg, nouja jammer dan. Nouja dat zou ik zelf wel oprecht jammer vinden. Maar het is toch mijn leven? En niet dat van ooms/tantes/neven/nichten/kennissen/weetikveelwie?
alsof tante gerda het leuk vindt als ik vraag hoe het met dr tweede scheiding gaat en hoe vaak ze dr kind nu nog ziet. word je ook niet vrolijk van he???
Het gaat anderen geen ene fuck aan hoe het allemaal zit.



0
0
0
0
Om mee te kunnen praten op het forum dien je ingelogd te zijn.Nog geen account? 



18
) gaan er allemaal vanuit dat ik eigen kinderen wil? Sommige vrienden ook. Maar ik wil waarschijnlijk niet eens kinderen, en als ik die wel wil dan wil ik adopteren. Maar iedereen kijkt mij altijd super raar aan als ik dat zeg.
