Anoniem
Anoniem
Anoniem
Anoniem
Anoniem
0
0
0
0
Om mee te kunnen praten op het forum dien je ingelogd te zijn.Nog geen account? 
Toothless schreef:
Ik ga maar eens een verhaal beginnen, gewoon om te zien of jullie mijn schrijfstijl leuk vinden. Ik schrijf in de ik-vorm. Ik doe meestal geen inleiding, want daar ben ik slecht in. Ik begin dus gewoon meteen aan het verhaal. Reacties zijn altijd welkom, maar kritiek heb ik het liefst opbouwend. En het kan zijn dat ik ineens stop met het verhaal, dit komt dan door mijn onzekerheid. Misschien dat ik later een poll toevoeg.
~
Ik slaak een diepe zucht. Het duurt nu al drie weken, dit 'griepje' zoals de huisarts het noemde. Ik geloof er niet meer in, dat het gewoon een onschuldig griepje is. Maar ja, wat kan ik doen? De huisarts zegt dat ik me absoluut geen zorgen moet maken. Hij is de arts, niet ik. Dus wie ben ik dan om te denken dat ik iets ernstigs heb? Ik zucht nogmaals en sluit mijn ogen weer. Ik heb ook helemaal niet de energie om er verder over na te denken. Ik ben doodmoe en bovendien heb ik het erg benauwd.
Sorry voor dit korte stukje. Ik dump later wel een langer stuk, heb nu niet veel inspiratie. De inspiratie die ik had voor bovenstaand stuk, komt voort uit een boek dat ik momenteel lees. Ik stop nu even om te voorkomen dat het er te veel op gaat lijken.
Ik ga maar eens een verhaal beginnen, gewoon om te zien of jullie mijn schrijfstijl leuk vinden. Ik schrijf in de ik-vorm. Ik doe meestal geen inleiding, want daar ben ik slecht in. Ik begin dus gewoon meteen aan het verhaal. Reacties zijn altijd welkom, maar kritiek heb ik het liefst opbouwend. En het kan zijn dat ik ineens stop met het verhaal, dit komt dan door mijn onzekerheid. Misschien dat ik later een poll toevoeg.
~
Ik slaak een diepe zucht. Het duurt nu al drie weken, dit 'griepje' zoals de huisarts het noemde. Ik geloof er niet meer in, dat het gewoon een onschuldig griepje is. Maar ja, wat kan ik doen? De huisarts zegt dat ik me absoluut geen zorgen moet maken. Hij is de arts, niet ik. Dus wie ben ik dan om te denken dat ik iets ernstigs heb? Ik zucht nogmaals en sluit mijn ogen weer. Ik heb ook helemaal niet de energie om er verder over na te denken. Ik ben doodmoe en bovendien heb ik het erg benauwd.
Sorry voor dit korte stukje. Ik dump later wel een langer stuk, heb nu niet veel inspiratie. De inspiratie die ik had voor bovenstaand stuk, komt voort uit een boek dat ik momenteel lees. Ik stop nu even om te voorkomen dat het er te veel op gaat lijken.
20
sorry 
sorry 
