Anoniem
Anoniem
Anoniem
Anoniem
Anoniem
0
0
0
0
Om mee te kunnen praten op het forum dien je ingelogd te zijn.Nog geen account? 
Erudite schreef:
Heb al zo'n 5 maanden geen orpg meer gadaan, nu weer voor het eerste een stukje geschreven voor een vampire orpg. En wat voor stukje, vet trots op mezelf :3
Heftig zoenend liep ik het bos in, langzaam begon ik naar beneden te zakken, ik beet zachtjes op haar oorlellen, en ging zo richting haar nek. Ik voelde mijn aderen al bonken, smachtend naar bloed, de geur die mijn neus al een tijd lang binnen drong. Ik onderbrak de zoen sessie, keek haar in de ogen, en mompelde en kreunde tussendoor, aangezien zij in mijn nek begon te sabbelen iets in de richting van 'Niet schreeuwen'. Toen ze dat hoorde stopte ze en keek ze me aan. Ze mompelde zachtjes, ' Wat bedoel je?' Ik stopte een pluk haar achter haar oor, en sprak zacht in haar oor 'Straks voel je niets meer, Ehh, wat was je naam nou? Ohja, Jasmin toch? Straks voel je niets meer, Jasmin.' Ik begon te grinniken, ze probeerde weg te rennen, wat een hopeloze poging was, aangezien ik veel sterker ben. Ik gaf weer kusjes in haar nek, en tilde haar tegen een boom aan. Ze probeerde nog een keer te ontsnappen, totdat ze doorhad dat dat niet ging. 'Mijn aderen smachtten naar je, naar je heerlijke bloed.' Ik beet in haar nek, met mijn hoektanden die net zijn komen aanzetten, ze schreeuwde, en krijste, en begon te schoppen met al haar kracht. Maar tevergeefs, werkte niets. Ik legde mijn hand op haar mond. 'Ssst, meisje. Dit doet maarĀ evenĀ pijn. Straks voel je je heerlijk.' Ā Ik dronk meer van haar bloed, totdat haar zachte schreeuwen, door mijn hand heen minder werden, haar benen niet veel meer bewogen, en brak toen haar nek. Ik nam het laatste beetje bloed van haar af, en legde haar op een mooie wijze tegen een boom aan. Zo leek het alsof ze een hartaanval had gehad, toen ze even zat in het bos. Ik deed haar ogen dicht, en Ā nam aanstalten om de boom in te klimmen. Ik sprong weer weg, op jacht naar mijn volgende victim.
Heb al zo'n 5 maanden geen orpg meer gadaan, nu weer voor het eerste een stukje geschreven voor een vampire orpg. En wat voor stukje, vet trots op mezelf :3
Heftig zoenend liep ik het bos in, langzaam begon ik naar beneden te zakken, ik beet zachtjes op haar oorlellen, en ging zo richting haar nek. Ik voelde mijn aderen al bonken, smachtend naar bloed, de geur die mijn neus al een tijd lang binnen drong. Ik onderbrak de zoen sessie, keek haar in de ogen, en mompelde en kreunde tussendoor, aangezien zij in mijn nek begon te sabbelen iets in de richting van 'Niet schreeuwen'. Toen ze dat hoorde stopte ze en keek ze me aan. Ze mompelde zachtjes, ' Wat bedoel je?' Ik stopte een pluk haar achter haar oor, en sprak zacht in haar oor 'Straks voel je niets meer, Ehh, wat was je naam nou? Ohja, Jasmin toch? Straks voel je niets meer, Jasmin.' Ik begon te grinniken, ze probeerde weg te rennen, wat een hopeloze poging was, aangezien ik veel sterker ben. Ik gaf weer kusjes in haar nek, en tilde haar tegen een boom aan. Ze probeerde nog een keer te ontsnappen, totdat ze doorhad dat dat niet ging. 'Mijn aderen smachtten naar je, naar je heerlijke bloed.' Ik beet in haar nek, met mijn hoektanden die net zijn komen aanzetten, ze schreeuwde, en krijste, en begon te schoppen met al haar kracht. Maar tevergeefs, werkte niets. Ik legde mijn hand op haar mond. 'Ssst, meisje. Dit doet maarĀ evenĀ pijn. Straks voel je je heerlijk.' Ā Ik dronk meer van haar bloed, totdat haar zachte schreeuwen, door mijn hand heen minder werden, haar benen niet veel meer bewogen, en brak toen haar nek. Ik nam het laatste beetje bloed van haar af, en legde haar op een mooie wijze tegen een boom aan. Zo leek het alsof ze een hartaanval had gehad, toen ze even zat in het bos. Ik deed haar ogen dicht, en Ā nam aanstalten om de boom in te klimmen. Ik sprong weer weg, op jacht naar mijn volgende victim.
12
