Om mee te kunnen praten op het forum dien je ingelogd te zijn.Nog geen account? Klik hier om een gratis account aan te maken of speel Virtual Popstar op Facebook:

Forum

Startalk

Blogstatistieken

Vriendenbeheer

Facebookvrienden uitnodigen

13 van de 24 sterren behaald

Forum

ORPG, gedichten en schrijvers < Virtual Popstar

ORPG ~ Rozalie en RainbowMiracle ~

Anoniem
Internationale ster

Momo schreef:
Het is soms wel grappigom.de enige online per$oon te zijn je h#bt in de avond alle tijd en dat is wrg fijn. Na een tijdje s tr op ik om de tv aan te zetten. Bijn a allemaal vam die seks troep, dat krijgje rond deze tij. Ik.zet de tv weer uit en ga opiruw op de laptop. Ik denk da ik.zo maar doorga tot ik naar school ga. Saai.

Obsidian
Popster

Obsidian schreef:
Na een tijdje doe ik mijn ogen dicht en begin langzaam te neuriën Ik val langzaam weer in slaap, als ik wakker word zie ik de zon opkomen en schrik. Niemand mag me hier zien zitten. Ik spring weer terug naar huis, pas mijn tas met schoolboeken, mijn telefoon en mijn sleutels. Ik besluit naar school te lopen, het boeide me niet of ik te laat kwam, ik had er toch geen zin in.

Anoniem
Internationale ster

Momo schreef:
Ik pak mijn tas in en maak me klaar voor school. Ik ga lopnd, ik heb toch csmpiersnelheid. Ik ben al smel op school waar een groepje meisjes me staat op tw wachten. Door mijn charme gave b#n ik zo popylair. Het is grappig. Ik heb nog nooit gedrobke.n van iemand op school, dat doe ik uit liefde. Gier op school ziet ook noet die zeldzame bloedgeur van dat meisje, die ik op ten dure maar eens zou ontvowren . De be" gaar en ik loop naar binnen

Obsidian
Popster

Obsidian schreef:
Ik kom een kwartier te laat op school. de school is redelijk groot en ik herken niks van de enige keer dat ik hier een gesprek had. ik zucht en probeer mijn lokaal te zoeken met mijn klas. Na een paar minuten zoeken geef ik op en zoek iemand die me kan helpen. Als ik uiteindelijk mijn lokal heb gevonden word de deur open gedaan door een niet al te vrolijk kijkende leraar waarvan ik eerst een preek krijg voor ik het lokaal mag inlopen. ''Het spijt me meneer.'' zeg ik met de grootste puppy ogen die ik kan opzetten om te zorgen dat ik geen straf krijg. sinds ik vandaag voor de eerste dag op deze school ben word ik door de leraar voor gesteld in de klas. Als ik om me heen kijk valt me maar een ding op. Waarom moet ik nou weer bij die gozer op school, nee beter gezegd in de klas zitten. Ik staar hem boos aan om te laten zien dat hij beter niks kan vertellen. Ik ga zitten op de aangewezen plek en volg de les.

Anoniem
Internationale ster

Momo schreef:
Het lijkt wel alsof god, -nou ja beter de duivel- me prijst voor mijn geweldige daden. Zelfs Hij wil dat ik zou drinken van haar overheerlijke zeldzame bloed. Ik kijk haar aan. Ik wil mijn gave niet op haar gebruiken, dat is niet leuk, ik wil dit een keertje anders aanpakken. Ik heb toch alle tijd van de wereld, ik heb eeuwig leven. Ik zie dat ze me boos aankijkt. Boos moet ze niet kijken, bang, want dat is veel leuker. Ach ja, dat bange gezicht komt er vanzelf. De hele les is erg saai en loop ik me maar een beetje te vervelen. Helaas komen er nog meerdere lessen na deze, die allemaal maar moeizaam voorbij gaan.

Obsidian
Popster

Obsidian schreef:
ik begin langzaam mijn aandacht voor de les kwijt te raken en begin uit het raam te staren oh wat had ik nu graag buiten willen zijn. Na een paar saaie lessen gevolgd te hebben is het pauze ik loop naar buiten en merk al gauw dat mensen me weer vreemd vinden en dat ik nooit ergens bij zou passen. ik loop achter de school langs en zodra niemand me meer ziet spring ik op het dak. daar eet ik rustig mijn lunch terwijl ik half weg droom buiten. ik begrijp een ding nog steeds niet... waarom doet die gozer alsof er nooit iets is gebeurd. aangevallen worden door een vampier is nou niet echt een normale bezigheid. ik zucht en ga op het dak liggen en kijk naar de lucht. ik doe mijn ogen dicht.

Anoniem
Internationale ster

Momo schreef:
Ondanks al die meisjes om me heen tijdens de pauze focus ik me alleen op een meisje dat nu al weer weg is, Cirthael. Ik zag haar ergens heenlopen, ergens achter de school. ''Ik moet even gaan dames, tot na de pauze'' zeg ik en ik knipoog even. Ik loop rustig naar de achterkant van de school. Cirthael zit ergens op het dak, ik kan het ruiken. Ik zou er wel zo op kunnen springen, maar dat is te verdacht. Ik zoek iets waarmee een beetje een sportief iemand er ook op zou kunnen komen. Ik doe het erg stil en Cirthael merkt het volgensmij nieteens. Ik ga achter haar staan. ''Hey'' zeg ik. Ze zag het niet aankomen en schrikt een beetje. Ze glijd weg en ik pak snel haar hand zodat ze er niet af valt. ''Sorry, het was niet de bedoeling je te laten schrikken'' zeg ik een beetje onhandig. Haar laten schrikken, mwhaha, later wordt dat juist mijn bedoeling.

Obsidian
Popster

Obsidian schreef:
Ik kijk hem even aan laat zijn hand los en ga dit keer redelijk stevig op het dak zitten. Waarom moet ik altijd lastiggevallen worden en kon niemand me met rust laten, ik zuchte en houd de jongen in mijn ooghoeken in de gaten. na een tijdje besluit ik toch maar iets te zeggen, ''Bedankt, hoe heet eigenlijk?'' zeg ik redelijk zacht. Ondertussen vraag ik me af hoe hij op het dak is gekomen, het zou voor leerlingen verboden moeten zijn via de trap te gaan en ik gok dat hij niet zo hoog als mij kon springen, hoelang stond hij daar eigenlijk al. hij kan er al redelijk lang hebben gestaan sinds ik niet echt iets doorhad. Ik begin met een pluk van mijn haar te spelen in verveling.

Anoniem
Internationale ster

Momo schreef:
''Mijn naam is Mason'' zeg ik. Ik besluit ook maar eens te gaan zitten. Het is eigenlijk vreselijk irritant om naast haar te zitten, de hele tijd die geur, die zo zoet is. Ze heeft echt zeldzaam bloed, dat moet ik gewoon hebben. Achja, alles op zijn tijd. Ik moet er eerst voor zorgen dat ze me vertrouwt, en me aardig vind. Ik moet ervoor zorgen dat ze -vrijwillig- liefjes tegen me aanleunt als ze moe is. Of moet ik een compleet andere manier verzinnen om haar te ontvoeren? Ach ja, ze moet iniedergeval vrienden met me zijn. Ik besluit even niets te zeggen over gisteren, tenzij ze er zelf over zou beginnen natuurlijk. Ik kijk even naar de lucht en ga liggen zodat ik het beter zie. Was de lucht maar zwart, was ik maar machtiger dan iedereen die er is... Dat doet me eigenlijk ook wel aan het denken zetten.

Obsidian
Popster

Obsidian schreef:
Ik voel me er een beetje ongemakkelijk mee dat Mason, zoals hij blijkbaar heet, opeens naast me is gaan zitten en ik schuif een stukje op. ''Waarom sta je niet bij je groepje?'' Ik begin met een ander plukje van mijn haar te spelen. Ik kijk naar Mason vanuit mijn ooghoeken, hij leek me een redelijke kwal maar hij had best een goed lichaam voor een mens. Na een tijdje als ik Mason iets meer begin te vertrouwen ga ik ook weer op het dak liggen en probeer er zo min mogelijk aan te denken dat iemand die mijn grootste geheim weet naast me ligt, op een dak.

Anoniem
Internationale ster

Momo schreef:
''Een nieuweling moet zich ook thuisvoelen op deze school'' zeg ik terwijl ik vriendelijk naar Cirthael glimlach. Na een tijdje komt ze ook weer liggen. De bel is vast al gegaan, maar dat zou ze zelf ook wel doorhebben. Het boeit me niet echt dat ik spijbel, kan ik alvast gelijk aan een plan beginnen te denken. Als ik er nou eens voor zorg dat Cirthael me helemaal leuk vind en vertrouwd... Dan spreken we bij mijn huis af. In de avond laat zou ze al wat meer moe worden, en is het donker. Als ik dan mijn slag sla en haar bijt tot ze lijkwit wordt... Dan breng ik haar naar mijn oude huis, dat nog ergens diep in het bos staat. Als ik iets kan vinden waardoor ze mij niet kan vernietigen én moet doen wat ik zeg, dan kan ik haar krachten gebruiken voor alles wat ik wil... Dat kan alleen met een magisch contract... Zo'n contract zou ze nooit willen tekenen, ookal heb ik haar zwak gemaakt. In mijn oude huis zit een martelkamer, dus als ik haar daar dan een paar dagen zou houden net zolang tot ze zich overgeeft... Zo zou ik alles kunnen krijgen wat ik wil...

Obsidian
Popster

Obsidian schreef:
''Ik zal me toch nooit ergens thuis voelen, je hebt zelf gezien wat ik ben, dat kan niet met mensen omgaan en hoort nergens bij.'' Ik zucht ik heb geen zin naar de les te gaan en ik weet toch niet wanneer ik opgeroepen word om weer op een 'iets' of iemand of whatever te jagen. Ik rek me uit en ga weer zitten om naar een klein deel van de stad te kijken, op dit soort momenten wou ik dat ik kon vliegen en gewoon weg kon vliegen van alles. Ik merk dat Mason een beetje aan het grijnzen is. ''Waarom grijns je eigenlijk?'' Ik kijk hem aan in zijn fel blauwe ogen die totaal niet bij zijn haarkleur passen maar daardoor wel heel duidelijk zijn.

Anoniem
Internationale ster

Momo schreef:
Ik bedenk zomaar wat terplekke om op Cirthael te reageren. ''Jij nergens thuishoren? Je kunt op zijn minst staan bij de knappe meisjes'' zeg ik en ik grinnik even. Toch was het wel waar wat ik net zei. Ik wil mezelf nog niet té veel naar haar toedrukken. Niet te snel, daar houden meisjes toch nooit van. Ik kijk haar nog even aan. Leuk meisje, maar perfect bloed. Zou haar lichaam snel bloed aanmaken? Zo kon ik voor eeuwig genieten van haar bloed. Langzamerhand begin ik wel te wennen aan de geur, maar nog steeds zou ik haar nu al dood willen drinken. Hopelijk gebeurt dat niet als ik haar echt ga bijten, want op die manier zou ik veel minder bloed van haar hebben. Ik kijk weer even naar de lucht.

Obsidian
Popster

Obsidian schreef:
''En dan meepraten over make-up, tasjes en schoenen? Nou nee dankje.'' mompel ik. Ik merk dat hij ook naar mij kijkt en daarna weer weg kijkt. Ik zucht en begin me af te vragen waarom het vandaag zo rustig is, normaal word ik wel drie keer per dag opgeroepen te gaan jagen. ik begin nu echt super te vervelen en haal een schetsblok uit mijn tas en begin wat te schetsen van de omgeving, ik had hier nog nooit gezeten en ik verveelde me heel erg, dus dit was een mooie gelegenheid weer eens te gaan tekenen.

Anoniem
Internationale ster

Momo schreef:
Ik grinnik even bij de gedachte. Ze heeft toch geen spullen nodig om mooi te zijn, daar zorgt haar bloed al voor. Wat zou ik haar toch graag willen omhelzen, lieve woordjes toefluisteren en dan mijn tanden in haar nek zetten. Steeds dieper en dieper, tot de eerste zalige druppels bloed in mijn mond komen. Net zo lang totdat het er steeds meer worden en ik echt kan drinken. Ik heb nooit problemen met wachten, maar deze keer dus wel, ach... Als ze ook nog eens heel bang kan worden, en kan huilen en al dat soort dingen dan wacht ik wel even. Dat is het het wachten wel waard. Het gaf me altijd wel een kick als mensen erg bang werden, als ze gingen smeken op hun knieën voor hun leven. De angst die ze hebben, in hun ogen, hun bloed, de angst die stroomt door het hele lichaam. Je hebt ze in je macht, en dat gevoel is heerlijk. En dat gevoel, mijn lieve Cirthael, dat gevoel krijg jij nog wel...

Om te kunnen reageren op forum topics moet je niveau minimaal Internationale ster zijn.
Lees hier hoe je meer fans verdient.

Om nieuwe berichten te laden: ingeschakeld