Rye schreef: Dayla fronste even. 'Frisse lucht...? Liggen de muren eruit of zo?' vroeg ze. Als dat het geval was dan konden ze net zo goed in het oude huis van haar ouders verblijven, daar waren de muren nog enigzins intact - op een paar plekken na.
Duchess schreef: Faelar schudde zijn hoofd. 'Er zit niet in elk raam meer glas, maar verder lijkt het prima. We kunnen het vast afdekken...' Hij floot even kort en keek zijn vader aan. 'Als jij de weg nog weet.' Deze schudde lachend zijn hoofd. 'Die weet ik nog.'
Rye schreef: Dayla rolde met haar ogen. 'Was jij altijd al zo vergeetachtig of heb je je geheugen in de grot laten liggen?' vroeg ze. Ze zuchtte overdreven dramatisch. 'Geheugentraining dan maar?'
Rye schreef: Dayla fronste en keek hem aan. 'Dacht je werkelijk dat ik vijftig jaar lang jou les zou willen geven?' vroeg ze spottend. 'Je bent wel een sadist moet ik zeggen. Dat zou ik je zelfs niet aan doen.' Toen Faelar begon over het dragen, keek ze even naar haar enkel. 'Ehm... Ik heb geen water in de buurt, dus heel veel beter zal het niet zijn...'
Duchess schreef: Faelar keek Dayla even met opgetrokken wenkbrauwen aan. 'Inmiddels houd ik je nergens meer te goed voor,' spotte hij terug, waarna hij diep zuchtte. 'Goed dan, goed dan.' Hij tilde Dayla in een korte beweging op.
Rye schreef: Dayla grinnikte. Toen Faelar haar weer moest optillen, voelde ze zich echter wel een beetje schuldig. 'Sorry... Ik hoop dat je morgen mij niet meer zo heen en weer hoeft te dragen.' zei ze.
Rye schreef: Dayla glimlachte zwak en knikte. Zij had het meer zodat hij dan niet de hele tijd haar hoefde te dragen. Dat ze de "groep" niet meer zou vertragen. Dat vond zij een stuk belangrijker.