Rye schreef:
Dayla glimlachte en liet hem verder liggen. Ze keek nogmaals naar het portret. Sorarin was toen nog zo klein en onschuldig... Dayla zuchtte zacht en draaide het papier om. Die Sorarin bestond niet meer. Ineens viel haar iets op. 'Inscripties...' fluisterde ze. Dayla sloeg haar hand voor haar mond en keek snel of iemand haar gehoord had, maar hoopte van niet. Dayla probeerde het te lezen, maar het was vaag... hier had ze tijd voor nodig.