Rye schreef:
Dayla schudde haar hoofd en shushte hem, zodat hij stil zou zijn. Ze wilde gewoon even, veilig in zijn armen, zonder enig gedoe, blijven staan. Toen ze even stil was geweest, besloot ze zelf wat te zeggen. 'Het ligt niet aan jou...' zei ze zacht. Er was iets in haar dat ze zich herinnerde en het kwam toen naar boven. Daar kon Faelar niet veel aan doen, het lag ook aan haar.