AnLoveYen schreef:
Ons plan was van start gegaan. Ik sloop achter het huisje, om mijn deel te doen, terwijl Tom en de mentor naar het hoofdgebouw gingen. De jongens stappen niet vermoedend binnen.
De uil, met zo'n sensor, gaat af, waardoor de jongens schrikken, en naar links stappen omdat het geluid van rechts kwam.
Dat was mijn sein, ik drukte een knop in van een afstandbediening, en er schoot uit alle 4 de hoeken slagroom, die op de jongens kwam.
De jongens rennen naar buiten, precies goed. Ze rennen, zoals verwacht het hoofdgebouw in, waar Tom klaarstaat met ook een afstandbediening, die moet de emmers kersen boven de hoofden omkieperen zodat er overal kersen zitten.
Dan springt de mentor tevoorschijn en maakt een foto, voor hij de foto maakt trekt hij aan een touw waardoor er ook nog spikkels vallen.
Nu lijken de jongens op cupcakes, precies zoals we wilden. Nu stonden we met zn 3e te gieren van het lachen, en als blikken konden doden, waren we nu heeeeeeel dood.