Felicia schreef: Ik had het mailprogramma geopend op mijn telefoon en schrok. Ik stuurde. Dit kan toch onmogelijk waar zijn. Wat nu? ik liet het de rest lezen en die waren al net zo geschrokken als ik.
Felicia schreef: Wat nu? Ik zit nu bij Ellen met de hele club en ze zijn al net zo geschrokken als ik. Ik weet het even niet meer. Stuurde ik terug. Ik zuchtte.
Yelena schreef: "Eten", gilt mama van beneden. "Ik kom al", zeg ik met een zucht. "Is er wat?", vraagt m'n moeder. "Nee mam, ik ben gewoon wat moe", ik doe er een valse gaap achteraan.
Yelena schreef: Ook al was het nog maar 21.30u ik ging toch slapen. Ik nam mijn gsm nog snel en typte naar Anna : Als er iets is, sms, mail of bel me! Dan viel ik in slaap.