Hier komen de laatste 3 forum topics
te staan waarop je hebt gereageerd.
+ Plaats shout
Cool.dus.niet
Ik geef random sets weg, want vp bday!
0 | 0 | 0 | 0
0%
Om mee te kunnen praten op het forum dien je ingelogd te zijn.Nog geen account? Klik hier om een gratis account aan te maken of speel Virtual Popstar op Facebook:



> Sluiten
Helper
14 van de 24 sterren behaald

Forum

ORPG, gedichten en schrijvers < Virtual Popstar
ORPG ~ Maestoso & Leah
Anoniem
Karaoke-ster



Alison Pierson , 17



Account verwijderd




Daniel Latimer, 23






Anoniem
Karaoke-ster



De zomervakantie was net voorbij en ik reed op mijn scooter naar school. Als ik nu nog geen scooter had, dan had ik minstens 1 uur moeten fietsen. Het zonnetje scheen, en het was lekker warm weer. Een goed begin voor de eerste schooldag. Ik heb vorig jaar mijn diploma gehaald en ga dit jaar doorstromen naar HAVO. Ik was niet de slimste, maar ook niet de domste. Veel van mijn vriendinnen stromen ook door en ik was daar erg blij mee. Ik reed met mijn scooter het grote schoolplein op, en het was al aardig druk. Ik zag Emily naar me toe lopen toen ik net me helm af deed. Ik begon automatisch te glimlachen. Emily was echt mijn beste vriendin. Zonder haar was ik niks en ze hielp me met alles. Ook al waren we erg verschillend. Emily hield van tattoos en piercings, ze had ook haar haar geverfd naar rood, niet dat knal rode, wel mooi rood. Ze had een paar piercings door haar oor, en een bij haar lip. Ze zag er niet lelijker uit hierdoor. Ik was eerder een meisje die de mode volgt, en gek is op shoppen en uitgaan. Verder was ik niet echt bijzonder. We liepen naar de grote ingang. Ik had al een kluisje gereserveerd en pakte mijn sleutel. '108' zei ik hardop en wist precies waar dat kluisje was. De kluisjes waren erg groot,dus mijn helm paste er makkelijk in. Ik had nog geen boeken mee aangezien ik niet eens wist welke lessen ik had. 'We moeten naar lokaal 35, dat is het biologie lokaal, heb je dit jaar daar ook voor gekozen?' hoorde ik Emily zeggen. 'Jaa, biologie is juist leuk. ' antwoordde ik terug en glimlachde erbij. We liepen samen naar boven en onze nieuwe mentor zat er al te wachten. 'Alison, wat een verassing dat ik alweer bij je in de klas zit' hoorde ik iemand zeggen.  Ik draaide me met een ruk om, en daar stond ze dan. 'Hallo Stacy, ' zei ik droogjes. Stacy was echt een bitch. Ze zou er alles aan doen om je uit de weg te ruimen, ze wou altijd in het middelpunt staan om de aandacht te krijgen. Ik rolde met me ogen en liep het lokaal binnen en zocht een plekje. 
Account verwijderd




Daniel fietste op een rustig tempo door de vochtige weilanden. Vandaag kreeg hij eindelijk te horen welke drie geluksvogels gekozen waren voor de stage. Hij deed een opleiding recherche en dit jaar mochten ze eindelijk stage lopen. Meestal kon je alleen stage lopen bij de politie, maar tot hun grote opwinding, waren er eindelijk plekken vrij bij de recherche. Daniel had zich er al helemaal op voorbereid, hij had enorm hard gewerkt en hoge cijfers binnengehaald, alles voor een van die drie plekken. Het zou zo geweldig zijn om drie maanden lang mee te lopen met mensen die enorm goed waren in hun vak, alle kneepjes kenden en spannende dingen meemaakten. De politie was leuk hoor, maar de recherche was net iets spannender. 
Het landschap veranderde en hij fietste nu de stad in. Hij keek even om zich heen en herinnerde dat de school van Alison hier in de buurt was. Alison was een goede vriendin van hem, haar broer zat bij hem op de opleiding en dat was ook een enorm toffe gozer. Daniel kwam steeds vaker daar thuis en leerde ook zijn zusje kennen, Alison, een zeventien jarige Havo studente. Ineens zag hij haar op haar scooter rijden. "He Alison!" Hij zag hoe ze het schoolplein op reed en de school binnen liep. Hij pakte zijn telefoon en stuurde haar een sms'je:"He Al, zie ik je straks in de ijssalon? Hopelijk hoor ik dan of ik uitgeloot ben!" Terwijl het sms'je verzond, fietste hij weer verder. Met kriebels in zijn buik zette hij zijn fiets in de stalling en liep hij het gebouw binnen. 
Anoniem
Karaoke-ster



Na een heel gesprek in het lokaal, mochten we heel even het lokaal uit. Het was nog warmer dan een uur geleden. Ik had nog niet op me telefoon gekeken en zag dat ik een smsje had van Daniel. Daniel was een goeie vriend van me en ik kende hem via mijn broer. 'He Al, zie ik je straks in de ijssalon?' las ik hard op. 'Zoooo zooo, je hebt een date Alison' zei Emily lachend. Ik gaf Emily een por en antwoorde terug. 'Is goed, tegen 12 uur ben ik daar! x ' Ik drukte op verzenden en keek naar de klok. Nog 1 uur en dan was het 12 uur. Emily begon spontaan over haar vriendje die ze via het internet had ontmoet. Jonas heette hij. Ze skypen elke avond. 'Hij is gewoon zo leuk en lief ' vertelde Emily. 'Wie is leuk en lief? Je internetvriendje? ' zei Stacy lachend. 'Oh ja, je kan niet beter krijgen he' Ik keek boos Stacy haar kant op en kon haar wel slaan. 'Ik heb tenminste een vriendje, waar is die van jou dan he?' snauwde Emily terug. Stacy liep rood aan en liep met haar vriendinnen naar de aula. Ik rolde met me ogen en ging in de gang op een tafel zitten. Waarschijnlijk was het veelste druk in de aula. Allemaal nieuwe kinderen van een jaar of 12. Ik moest lachen bij de gedachte. Iedereen begon zo en ze zijn allemaal zo klein en ze verdwalen snel. We hadden nog zo'n 5 minuten pauze. 

Na de 5 minuten moesten we terug zijn in het lokaal, waar ons verder werd verteld hoe dit schooljaar zou gaan. Ik zou nog 2 jaar naar school moeten op mijn HAVO diploma te krijgen. Ik keek er naar uit en had er heel veel zin in. Later zou ik graag naar de PABO willen om docente te worden op een middelbare school. Het was mijn droom al sinds klas 2. Maar ook zou ik graag een carriere willen maken als voetbalster. Voetbal was mijn passie en hobby. Ik kan er al mijn energie en gevoelens er in uiten. Ik had pas morgen weer training, en kon niet wachten op weer lekker te spelen. Onze mentor was klaar met het hele verhaal en we mochten gaan. Het was 10 minuten voor 12 en ik liep het schoolplein op naar mijn scooter. Ik startte hem en reed richting de ijssalon. 
Account verwijderd




Met het gevoel alsof zijn hele maag gevuld was met stenen, ging Daniel zitten in het lokaal. In de klas klonk opgewonden geroezemoes. Iedereen wilde weten wie de drie gelukszakken waren. Toen de docente het lokaal binnen liep werd het abrupt stil en staarde de hele klas haar aan. Daniel zag hoe een paar mensen op het puntje van hun stoel gingen zitten. Arthur, Daniel's beste vriend, gaf hem een por en fluisterde:"Ik hoop zo erg dat wij uitgekozen worden." Daniel gebaarde Arthur dat hij stil moest zijn, want Mevrouw Kattleson wilde net haar mond openen om het verlossende woord te vertellen. "Nou, ik denk dat jullie aardig in spanning zitten, maar het lijstje is bekend." De stilte in het lokaal leek oorverdovend, het was bizar dat je de spanning bijna kon voelen. "De drie gelukkigen zijn geworden." Kattleson streek het briefje glad om het voor te lezen. "Maggy, Arthur en Kevin." Ineens drong het tot hem door, hij was het niet geworden, al die extra moeite voor niets. Hij keek teleurgesteld naar zijn handen terwijl Arthur hem enthousiast aankeek. "He, volgende keer beter joh." Daniel voelde zich schuldig, het was ergens niet erg leuk tegenover Arthur om nu te gaan mokken. Hij sloep zijn arm vriendschappelijk om hem heen en feliciteerde Arthur. "Ga je mee naar de ijssalon? Ik heb Al ook uitgenodigd, het zusje van Cameron." 
Een half uur later liepen ze samen naar Daniel z'n fiets. "We zijn onderweg, Arthur gaat ook mee!" appte hij Alison even, zodat ze wist dat ze eraan kwamen. De ijssalon was niet heel ver fietsen, ongeveer tien minuten. Het was echt een hele leuke salon, het was een beetje ouderwets ingericht, het was alsof je midden in Grease was gestapt, echt geweldig. Terwijl ze aan het fietsen waren, reden ze langs een ontzettend leuk park. Het was ook erg mooi weer, de zon scheen, het gras rook heerlijk. Hij had wel echt heel veel trek in een ijsje. In de verte zag hij de ijssalon al opkomen en binnen drie minuten stond hij samen met Arthur te wachten op Alison. 
Anoniem
Karaoke-ster



Het was een stukje rijden, maar het duurde niet al te lang. Ik reed langs het kleine park en zag een twee vrouwen met kinderwagens. Ik begon automatisch te lachen. Ik weet niet eens waarom, maar ik was echt heel erg vrolijk. Het was nog een klein stukje van het park af , en ik zag op een gegeven moment de ijssalon al. Ik zelf had best wel zin in een bakje chocolade ijs. Het weer werd steeds warmer en ik was al blij dat ik een korte broek aan had gedaan en met ballerina's liep. Ik kon er niet aan denken om nu met hoge schoenen te lopen. Bij de ijssalon kon je niet echt goed parkeren met de scooter dus ik zocht een plekje vlakbij de bibliotheek waar je wel je scooter kon parkeren. Ik zette hem in het slot en pakte mijn tas. Voordat ik naar de ijssalon liep pakte ik mijn telefoon. 'We zijn onderweg, Arthur gaat ook mee!' las ik. Een kleine zucht ontsnapte tussen me tanden door. Ik had eigenlijk gehoopt even alleen te zijn met Daniel. Ik haalde me schouders op en klikte mijn telefoon op zwart scherm. Ik hield hem voor mijn gezicht zodat ik mezelf kon bekijken. Ik glimlachte even naar mezelf en begon te lopen richting de ijssalon. Ik zag Daniel en Arthur al zitten bij een tafeltje die buiten stond en ik liep er naar toe. Arthur begon te zwaaien en ik zwaaide terug. 'Heeee halloo' zei ik vrolijk en glimlachde erbij. 'Is het geen mooi weer vandaag?' vroeg ik. 
Account verwijderd




"Prachtig hé, kom we gaan buiten zitten, veel beter." Daniel liep de salon binnen en werd gevolgd door de rest van de groep. Het was weer elke keer hetzelfde als je de salon binnen liep. Je rook gewoon de jaren 50 en herbeleefde het gewoon, al was het ver voor hun tijd. De vrolijke man achter de bar, die er altijd stond, begroette hen en vroeg wat iedereen wilde. Daniel keek naar de gekleurde bakken die in de glazen vitrine stonden. Hij voelde zijn mond alweer nat worden en stond weer voor hetzelfde dilemma als altijd: welke smaken gingen het worden. Daniel keek even naar zijn vriend Arthur, die voor hetzelfde dilemma stond, hij kon ook nooit kiezen. Hij sloot zijn ogen en ging met de vinger de vitrine langs, het zag er niet uit, maar het hielp wel. Zijn vinger stopte bij de stracciatella en daar ging hij nu nog een smaak bij kiezen. Op deze manier was het ineens zoveel makkelijker. Na ongeveer 5 minuten had hij eindelijk zijn ijsje en afgerekend. "Al, wij gaan alvast buiten zitten, ik zie je zo." 
Enkele minuten later zat iedereen tevreden met een ijsje. "Ik heb echt zulk rot nieuws gehad vandaag, al is het voor Arthur wel goed nieuws natuurlijk." Hij wees naar Arthur en die maakte een sierlijke buiging. 
Anoniem
Karaoke-ster



De ijssalon was zoals altijd van binnen erg koud ,waardoor ik wel een rilling kreeg. Ik had al snel mijn keus gemaakt en had een klein bakje met chocolade ijs in gedachten. Ik moest wel even gniffelen toen het lang duurde bij de jongens. Ik dacht dat meisje altijd moeite hadden met kiezen. Blijkbaar had ik het dus mis. Ik bestelde als laatste en betaalde de vrolijke man. Volgens mij heette hij Marc, en werkte hij hier al zo'n 10 jaar. Ik weet nog wel dat ik hier als klein kind kwam met mijn opa en oma. Ik moest lachen bij de gedachte en lette niet op dat mijn ijsje al klaar was. Ik glimlachde naar Marc en liep naar buiten waarna ik bij de jongens ging zitten. We praatte wat met elkaar en al snel keek ik een beetje triest toen Daniel zei dat die slecht nieuws had , maar dat Arthur wel goed nieuws had. Het schoot me te binnen dat ze natuurlijk vandaag de uitslag kregen. Ik had eigenlijk al zo'n voor gevoel. 'Vertel Daniel, begin natuurlijk met het goeie nieuws. ' zei ik en at tussendoor verder van mijn ijsje.


Sorry voor kort, maar omdat ze dus in gesprek zijn, is dat best moeilijk om te typen 
Om te kunnen reageren op forum topics moet je niveau minimaal Internationale ster zijn.
Lees hier hoe je meer fans verdient.
Om nieuwe berichten te laden: ingeschakeld