schreef:
Met het gevoel alsof zijn hele maag gevuld was met stenen, ging Daniel zitten in het lokaal. In de klas klonk opgewonden geroezemoes. Iedereen wilde weten wie de drie gelukszakken waren. Toen de docente het lokaal binnen liep werd het abrupt stil en staarde de hele klas haar aan. Daniel zag hoe een paar mensen op het puntje van hun stoel gingen zitten. Arthur, Daniel's beste vriend, gaf hem een por en fluisterde:"Ik hoop zo erg dat wij uitgekozen worden." Daniel gebaarde Arthur dat hij stil moest zijn, want Mevrouw Kattleson wilde net haar mond openen om het verlossende woord te vertellen. "Nou, ik denk dat jullie aardig in spanning zitten, maar het lijstje is bekend." De stilte in het lokaal leek oorverdovend, het was bizar dat je de spanning bijna kon voelen. "De drie gelukkigen zijn geworden." Kattleson streek het briefje glad om het voor te lezen. "Maggy, Arthur en Kevin." Ineens drong het tot hem door, hij was het niet geworden, al die extra moeite voor niets. Hij keek teleurgesteld naar zijn handen terwijl Arthur hem enthousiast aankeek. "He, volgende keer beter joh." Daniel voelde zich schuldig, het was ergens niet erg leuk tegenover Arthur om nu te gaan mokken. Hij sloep zijn arm vriendschappelijk om hem heen en feliciteerde Arthur. "Ga je mee naar de ijssalon? Ik heb Al ook uitgenodigd, het zusje van Cameron."
Een half uur later liepen ze samen naar Daniel z'n fiets. "We zijn onderweg, Arthur gaat ook mee!" appte hij Alison even, zodat ze wist dat ze eraan kwamen. De ijssalon was niet heel ver fietsen, ongeveer tien minuten. Het was echt een hele leuke salon, het was een beetje ouderwets ingericht, het was alsof je midden in Grease was gestapt, echt geweldig. Terwijl ze aan het fietsen waren, reden ze langs een ontzettend leuk park. Het was ook erg mooi weer, de zon scheen, het gras rook heerlijk. Hij had wel echt heel veel trek in een ijsje. In de verte zag hij de ijssalon al opkomen en binnen drie minuten stond hij samen met Arthur te wachten op Alison.