Anoniem
Anoniem
Anoniem
Anoniem
Anoniem
0
0
0
0
Om mee te kunnen praten op het forum dien je ingelogd te zijn.Nog geen account? 
Julia schreef:
Ja ik moet even mijn frustratie kwijt hoor.
Een vriendin van mij is depressief en snijdt zich en zo (dat is natuurlijk echt verschrikkelijk, niemand zou zich zo horen te voelen en al helemaal niet als je no maar 15 jaar bent en al zo met jezelf in de knoopt zit).
Dit is nu al een jaar aan de gang en al die tijd ben ik niet van haar zijde geweken. Ik wil haar helpen, ik zeg vaak dat als er iets is dat ze met me kan praten (niet dat ze dat vaak doet maat in ieder geval dat ze weet dat ik haar niet laat vallen).
Ik doe van alles voor haar: ze mag mijn huiswerk regelmatig overschrijven zodat ze op school niet ook in de problemen komt en ik kom vaak bij haar thuis langs zodat ze niet alleen is.
Nu heeft ze al een hele tijd een twitteraccount. Ik noem het voor het gemak even haar depressieaccount. De hele dag tweet ze hierop allerlei negatieve dingen, laat even weten dat ze zichzelf waardeloos vind en dat ze zielig is en dat al haar vrienden haar laten vallen en dat zelfs ik haar gewoon achterlaat en haar nooit probeer te helpen e.d.
Dan voel me ik me zo verdomd verraden. Ik kan zo boos worden hierom. Zelfmedelijden heeft geen zin en al helemaal niet als het gewoon niet waar is. Ik kan me heel goed voorstellen dat ze zich inderdaad best alleen en waardeloos voelt maar o mijn god het helpt je toch helemaal niet als je dit soort dingen tweet en er vervolgens allemaal reacties op krijgt als: 'o je bent zo sneu, bevj!!!!'
(het is overigens allemaal in het Engels)
Soms denk ik wel eens: ik moet verder zonder Denise, maar dat kan ik haar toch niet aandoen?
Wat moet ik hiermee?
NOGMAALS: ik vind het natuurlijk heel erg dat ze depressief is en snijdt en zo met zichzelf in de knoop zit, maar ik vind dit wel echt heel vervelend. :/
Ja ik moet even mijn frustratie kwijt hoor.
Een vriendin van mij is depressief en snijdt zich en zo (dat is natuurlijk echt verschrikkelijk, niemand zou zich zo horen te voelen en al helemaal niet als je no maar 15 jaar bent en al zo met jezelf in de knoopt zit).
Dit is nu al een jaar aan de gang en al die tijd ben ik niet van haar zijde geweken. Ik wil haar helpen, ik zeg vaak dat als er iets is dat ze met me kan praten (niet dat ze dat vaak doet maat in ieder geval dat ze weet dat ik haar niet laat vallen).
Ik doe van alles voor haar: ze mag mijn huiswerk regelmatig overschrijven zodat ze op school niet ook in de problemen komt en ik kom vaak bij haar thuis langs zodat ze niet alleen is.
Nu heeft ze al een hele tijd een twitteraccount. Ik noem het voor het gemak even haar depressieaccount. De hele dag tweet ze hierop allerlei negatieve dingen, laat even weten dat ze zichzelf waardeloos vind en dat ze zielig is en dat al haar vrienden haar laten vallen en dat zelfs ik haar gewoon achterlaat en haar nooit probeer te helpen e.d.
Dan voel me ik me zo verdomd verraden. Ik kan zo boos worden hierom. Zelfmedelijden heeft geen zin en al helemaal niet als het gewoon niet waar is. Ik kan me heel goed voorstellen dat ze zich inderdaad best alleen en waardeloos voelt maar o mijn god het helpt je toch helemaal niet als je dit soort dingen tweet en er vervolgens allemaal reacties op krijgt als: 'o je bent zo sneu, bevj!!!!'
(het is overigens allemaal in het Engels)
Soms denk ik wel eens: ik moet verder zonder Denise, maar dat kan ik haar toch niet aandoen?
Wat moet ik hiermee?
NOGMAALS: ik vind het natuurlijk heel erg dat ze depressief is en snijdt en zo met zichzelf in de knoop zit, maar ik vind dit wel echt heel vervelend. :/
20
