Literacity schreef:
En Sylvar ging het voorlopig toch nog in de gaten houden...
Hoe dan ook; er waren een aantal dagen voorbij gegaan, dan wel een goede twee weken en het liep steeds verder uit de hand bij Amalyn met de controle over haar krachten, waarbij ook het zwarte van haar handen zich langzaamaan verder aan het verspreiden was. Ze raakte het steeds meer kwijt en Faelar kwam daar dan ook niet meer ongedeerd uit, waardoor Amalyn steeds angstiger werd om Faelar daardoor nog echt eens te verliezen en ook dat werkte zeker niet meer goed in combinatie met de controleverlies. Ze had daarom het besluit genomen om van de ene op de andere dag, midden in de nacht te vertrekken en voor Faelar had ze een briefje achtergelaten:
Fae,
Lees je dit, dan ben ik weg. Ga me niet zoeken, want ik zorg alleen maar voor gevaar en ik wil dat jou niets ernstigs meer overkomt. Dat trek ik niet meer, want het is vanaf het begin allemaal mijn schuld geweest. Het is echt beter zo. Zonder mij ben je veilig.
Je bent echt het beste geweest dat mij ooit is overkomen, Fae. Maar ik heb jou te veel pijn gedaan en vooral nu doe ik niets anders dan dat, omdat ik mijn krachten niet onder controle kan houden. Maar maak je geen zorgen. Ik vind een oplossing en red me wel, hoop ik.
Fae, ik blijf van je houden en zal je nooit vergeten. Waar ik ook ben; ik denk aan je. Altijd.
Amalyn.