Rye schreef: Jenn glimlachte zwak en schudde haar hoofd. 'Hij is half italiaans, daar ligt ook een factor.' Ze zuchtte even. 'Het komt wel goed. Maak je maar geen zorgen.'
Duchess schreef: Vik fronste lichtjes. Ja, dat maakte het absoluut duidelijker voor hem. Hij zuchtte echter wel opgelucht toen ze zei dat het goed kwam. 'Oké dan...'
Rye schreef: Jenn glimlachte zwak. Ze zei nog een "tot ziens" waarna ze de deur dicht deed. God ze was bezorgd. De laatste keer dat het fout ging in de liefde...
Duchess schreef: Vik keek de twee even na en besloot zelf ook maar te gaan zoeken. Natuurlijk had hij geen idee, maar toch... Hij moest en zou met Raf praten...
Rye schreef: Raf zat ondertussen nog altijd verstopt in een boom. Hij vond onder de boom niet goed genoeg, mensen keken hem raar aan. Dus klom hij er maar in. Dan viel hij minder op.
Duchess schreef: Vik liep stil het park door, terwijl hij maar gewoon om zich heen keek. Maar geen nog altijd geen teken van Raf... De jongen liet zich met een zucht tegen een boom zakken. Misschien moest hij maar gewoon naar huis...
Rye schreef: Raf was nogal verbaasd toen hij Vik het park in zag lopen. En rochting zijn boom. En ploef. Toen zat hij onder zijn boom. Oke... en nu...?
Duchess schreef: Vik trok zijn knieën op en vouwde zijn armen eromheen - au, pols. Misschien zag hij Raf wel helemaal niet meer...? Hij beet zacht op de binnenkant van zijn wang. Niet gaan huilen, niet gaan huilen...
ORPG, gedichten en schrijvers < Virtual Popstar Eerste | Vorige | Pagina: | Volgende | Laatste
19
Om nieuwe berichten te laden: ingeschakeld
