Duchess schreef: Vik schudde zijn hoofd, aarzelde even en pakte toen met zijn goede hand die van Raf. 'Nee, ik... Denk... Dat het wederzijds is,' zei hij, bijna fluisterend.
Rye schreef: Raf keek hem een paar tellen stil aan. Wist hij wel de betekenis achter zijn woorden? Hij beet op zijn lip en liet Viks hand los, zijn blik heel ergens anders gericht. 'Ik breng je thuis...' zei hij zacht.
Duchess schreef: Vik keek hem even stil aan. 'Ik meen het Raf...' Hij beet op zijn lip en wendde zijn blik af. 'Het is gewoon allemaal... Nieuw voor me...'
Duchess schreef: Vik beet op zijn lip en bleef hardnekkig staan. 'Echt niet,' zei hij zacht. 'Dan had ik al lang thuis gezeten... Dan had ik allang opgegeven je te zoeken... Dan stónd ik hier nu niet....'
Rye schreef: Raf keek Vik stomverbaasd aan. 'W-wat...?' Oké, nu werd akkes wel heel verwarrend. In zijn hoofd was Vik namelijk nig steeds straight. Maar god het had zo fijn gevoeld. Onverwacht, maar fijn.