Duchess schreef: De twee dagen daarop gingen vrij soepel voorbij. Duke had zijn vader maar liefst twee minuten gezien, en geen woord tegen hem gezegd, of omgekeerd. Hij zuchtte zacht en liep door de ingang de school in. Dat ging natuurlijk ook gewoon door.
Rye schreef: Voor Lynn ging het iets minder makkelijk. Natuurlijk maakte zich nog wel zorgen om Duke, maar daarnaast sliep ze gewoon slecht en het leek erop dat ze ziek begon te worden - of dat al was. Toch ging ze gewoon naar school. Ze had al een hoop lessen gemist en als ze kon moest ze gaan. Met die instelling liep ze dus rustig richting de universiteit, dat rustige vooral omdat ze anders zou omvallen.
Rye schreef: Lynn keek op toen ze Dukes stem hoorde. 'Oh, hey...' zei ze zacht, waarna ze glimlachte. Ze was echt blij om hem te zien. Meteen omhelsde ze hem, ook zodat ze niet meer op zichzelf hoefde te staan.