Forum

Azqwerty schreef:
interessant!

Tim schreef:
Dit soort dingetjes zijn dus de reden dat ik psychologie ben gaan studeren. Over dit onderwerp heb ik ook les gehad, dus dat vind ik echt super interessant om te lezen en ook grappig hoe de versimpelde versie eruit ziet.

Ik probeer zelf gebruik te maken van de misattribution of arousal: zoals je had gezien in het filmpje geeft lezen minder dopamine af dan bijvoorbeeld vp'en. Waarom? Omdat je lezen waarschijnlijk vervelender vindt dan vp'en. Nu zullen er vast mensen dit lezen en denken: 'Nee hoor, ik vind lezen leuk!' Dat zijn dan precies de mensen die ook vaker lezen, omdat ze het leuk vinden.

Stel je voor je bent zenuwachtig voor een presentatie. Je hebt spanning. Maar als je een achtbaan in gaat heb je ook spanning. Alleen zit er een verschil tussen de interpretatie, want achtbaan = leuk, presentatie = eng.

Wat ik al een aantal keer heb gedaan is hardop zeggen (thuis ofzo): 'WOW! IK KRIJG GEWOON EEN KANS OM TE OEFENEN WAARBIJ HET TOCH NIET UITMAAKT ALS IK EEN FOUTJE MAAK!' Je interpreteert de negatieve spanning als een positieve spanning.

Datzelfde probeer ik dus nu te doen met dingetjes zoals lezen, of een werkgroep. Ik heb over drie kwartier een werkgroep dus ik denk: 'YAY! WEER EEN NIEUWE WERKGROEP, IK KAN NIET WACHTEN!' Zo manipuleer je je eigen dopamine productie en geeft een vervelende taak op zichzelf misschien meer dopamine af dan normaal. Je maakt hem gewoon leuk, door je gedachtes te veranderen over wat je van hetgeen vindt.

Natuurlijk is dat lastig, maar met theorieën heb ik zeker geleerd dat het mogelijk is om je eigen gedachten te manipuleren, want de taak zelf valt niet te manipuleren.

Ik sport nu ineens 3x in de week en ik eet gezond, maar toch kijk ik elk uur in de spiegel naar mijn buik en ben ik super excited voor mezelf, omdat ik al uitkijk naar de zomer en mezelf al zie staan met een sixpack.

- Essay by: Tim

Marianna schreef:

Omg this interesting 

Talisman schreef:

Ja haha, nu ik hier op VP zit is het niet echt een goed voorbeeld, maar ik wil met name meenemen om pas later op de dag op mijn mobiel oid te kijken en ook wil ik proberen om minimaal 1 dag in de week niet op mijn mobiel/laptop etc te zitten. Denk dat het goed is voor mijn brein om ook minder prikkels te krijgen, waardoor je misschien ook wel creatiever gaat denken. Ik merk bijvoorbeeld dat ik tekenen heel leuk vind om te doen, maar dat ik niet altijd eens de concentratie heb om er lang aan te zitten soms...

Tim schreef:
Ja! Zo had ik laatst een vervelende opdracht die ik echt in 10 delen had gesplitst en over een hele week had verspreid. Zo was ik echt elke dag binnen 30min klaar, maar was ik wel altijd heel blij en trots op mezelf dat ik het had gedaan en gaf dat dus gespreid meer dopamine af dan als ik het in 1x zou doen.

Dat zijn allemaal zulke kleine gekke maniertjes om je brein te manipuleren en dit soort dingen houd ik echt van.

Tim schreef:
Dit soort dingetjes zijn dus de reden dat ik psychologie ben gaan studeren. Over dit onderwerp heb ik ook les gehad, dus dat vind ik echt super interessant om te lezen en ook grappig hoe de versimpelde versie eruit ziet.

Ik probeer zelf gebruik te maken van de misattribution of arousal: zoals je had gezien in het filmpje geeft lezen minder dopamine af dan bijvoorbeeld vp'en. Waarom? Omdat je lezen waarschijnlijk vervelender vindt dan vp'en. Nu zullen er vast mensen dit lezen en denken: 'Nee hoor, ik vind lezen leuk!' Dat zijn dan precies de mensen die ook vaker lezen, omdat ze het leuk vinden.

Stel je voor je bent zenuwachtig voor een presentatie. Je hebt spanning. Maar als je een achtbaan in gaat heb je ook spanning. Alleen zit er een verschil tussen de interpretatie, want achtbaan = leuk, presentatie = eng.

Wat ik al een aantal keer heb gedaan is hardop zeggen (thuis ofzo): 'WOW! IK KRIJG GEWOON EEN KANS OM TE OEFENEN WAARBIJ HET TOCH NIET UITMAAKT ALS IK EEN FOUTJE MAAK!' Je interpreteert de negatieve spanning als een positieve spanning.

Datzelfde probeer ik dus nu te doen met dingetjes zoals lezen, of een werkgroep. Ik heb over drie kwartier een werkgroep dus ik denk: 'YAY! WEER EEN NIEUWE WERKGROEP, IK KAN NIET WACHTEN!' Zo manipuleer je je eigen dopamine productie en geeft een vervelende taak op zichzelf misschien meer dopamine af dan normaal. Je maakt hem gewoon leuk, door je gedachtes te veranderen over wat je van hetgeen vindt.

Natuurlijk is dat lastig, maar met theorieën heb ik zeker geleerd dat het mogelijk is om je eigen gedachten te manipuleren, want de taak zelf valt niet te manipuleren.

Ik sport nu ineens 3x in de week en ik eet gezond, maar toch kijk ik elk uur in de spiegel naar mijn buik en ben ik super excited voor mezelf, omdat ik al uitkijk naar de zomer en mezelf al zie staan met een sixpack.

- Essay by: Tim

Daynty schreef:
De natuur in gaan helpt ook hierbij! Is de ART (attention restoration theory) ^^

Tim schreef:
Ja! Zo had ik laatst een vervelende opdracht die ik echt in 10 delen had gesplitst en over een hele week had verspreid. Zo was ik echt elke dag binnen 30min klaar, maar was ik wel altijd heel blij en trots op mezelf dat ik het had gedaan en gaf dat dus gespreid meer dopamine af dan als ik het in 1x zou doen.

Dat zijn allemaal zulke kleine gekke maniertjes om je brein te manipuleren en dit soort dingen houd ik echt van.

Talisman schreef:

Ja I love nature haha, ik kan eigenlijk slecht tegen te veel prikkels, daar wordt ik vermoeid van (HSP I guess) maar de natuur helpt er indd heel goed bij. @Daynty 

Daynty schreef:
Ja, daar zijn dus ook allemaal studies naar geweest! Super interessant c: Heb je bij jou in de buurt nog een beetje mooie natuur om naartoe te gaan?

Talisman schreef:
Oeh nice, ga ik eens opzoeken! Ja best wel, maar moet zeggen dat ik graag wel eens wat anders wil ontdekken haha @Daynty en waar jij woont??