Ik kan hier niet meer tegen.. - Forum

Philanthropique
Wereldberoemd

Philanthropique schreef:
Al mijn hele leven lang wordt ik een stille persoon genoemd en ik ben dit zo beu..
als iemand zegt tegen mijn moeder van ‘Jaa ze is wel vele stiller dan -mijn broer-‘ dan hoor ik mijn moeder telkens zeggen van oohja dat is altijd zo geweest dat ze zo stil is, als we naar familie gaan is dat ook zo, je hoort ze nooit. Een heel verschil met -mijn broer-. (Ze zegt het niet op een neerhalende manier hoor ma zo komt het wel over voor mij.)

ik snap ook ergens wel waarom mensen het zeggen, maar ze overdrijven zo. Ik ben gewoon ‘normaal’ vind ik zelf. Bijvoorbeeld op school, er zijn er die de hele tijd door praten, en veel aandacht willen en graag opvallen. Zo ben ik niet. Maar het is ook niet zo dat ik de hele dag stil zit en met niemand praat.

bijvoorbeeld bij mijn vriend thuis ben ik wel heel stil, daar zeg ik amper 1 woord tegen zijn familie leden, maar zij hebben vanaf het begin ook nooit echt tegen me gepraat.. Daarom vind ik het nu extra lastig om zelf hele gesprekken te beginnen enja daardoor ben ik inderdaad een stille persoon in zo een situatie.

ik ben het gewoon zo beu om dit altijd aan te moeten horen.. Dit maakt me echt verdrietig want ik vind dit persoonlijk echt een hele dikke belediging die ik altijd moet aanhoren. Terwijl ik zelf vind dat ik over het algemeen echt niet ‘zo stil’ ben.. Ik wil helemaal niet stil zijn.. of ik wil niet bekeken worden als een ‘stil’ iemand.

Iemand die het begrijpt ?

Nolite
Queen of Pop

Nolite schreef:
Ja, mensen vinden mij ook altijd stil. Tot ze me dan beter 1 op 1 leren kennen. Wat betreft je schoonfamilie is wel jammer dat jullie niet echt gesprekken hebben of zo. Ook niet als jij daar blijft eten of zo?

Anoniem
YouTube-ster

Brainwashed schreef:
ja I feel you, ik heb dit ook

ik kom daardoor ook echt niet zo graag meer in t dorp waar ik woonde als kind, omdat ik dan de hele tijd weer in die "rol" wordt gedrukt

wat mij heel erg hielp was een nieuw begin, toen ik ging studeren, en meer afscheid nemen van de mensen die me in die rol drukten. dat is met je familie wel wat lastig, maar je zou met je moeder bijv een goed gesprek aan kunnen gaan en aan haar duidelijk kunnen maken dat je het echt helemaal niet fijn vindt.

Philanthropique
Wereldberoemd

Philanthropique schreef:

Nolite schreef:
Ja, mensen vinden mij ook altijd stil. Tot ze me dan beter 1 op 1 leren kennen. Wat betreft je schoonfamilie is wel jammer dat jullie niet echt gesprekken hebben of zo. Ook niet als jij daar blijft eten of zo?

Nee af en toe zeggen ze wel eens iets of vragen ze iets. Maar daar blijft het bij. Ik ga 9/10 keer naar mijn vriend thuis, en hij komt af en toe een keer naar hier. Mijn ouders praten dan wel veel tegen hem terwijl hij hier bijna nooit is. Ik ben dan net wel vaak bij hem, en tegen mij wordt er nooit echt iets gezegd. Daarom weet ik ook 99% zeker dat zijn broers en zussen en ouders hun mening over mij is ‘dat ik stil ben’.

Anoniem
YouTube-ster

Brainwashed schreef:

Philanthropique schreef:

Nolite schreef:
Ja, mensen vinden mij ook altijd stil. Tot ze me dan beter 1 op 1 leren kennen. Wat betreft je schoonfamilie is wel jammer dat jullie niet echt gesprekken hebben of zo. Ook niet als jij daar blijft eten of zo?

Nee af en toe zeggen ze wel eens iets of vragen ze iets. Maar daar blijft het bij. Ik ga 9/10 keer naar mijn vriend thuis, en hij komt af en toe een keer naar hier. Mijn ouders praten dan wel veel tegen hem terwijl hij hier bijna nooit is. Ik ben dan net wel vaak bij hem, en tegen mij wordt er nooit echt iets gezegd. Daarom weet ik ook 99% zeker dat zijn broers en zussen en ouders hun mening over mij is ‘dat ik stil ben’.

maar vraag jij wel eens iets aan hen?

Daynty
Internationale ster

Daynty schreef:
Ja, ik snap wat je bedoelt! En ik vind het ook zo'n belachelijk dom idee dat stiltes altijd maar opgevuld moeten worden met praten? 9/10 zijn het toch van die lege gesprekken, dus dan ben ik liever stil. Ik begrijp oprecht niet waarom mensen het als zo'n probleem zien als iemand "stil" is, terwijl ze vervolgens lopen te klagen over mensen die altijd luid zijn.

Philanthropique
Wereldberoemd

Philanthropique schreef:

Brainwashed schreef:

Philanthropique schreef:

Nolite schreef:
Ja, mensen vinden mij ook altijd stil. Tot ze me dan beter 1 op 1 leren kennen. Wat betreft je schoonfamilie is wel jammer dat jullie niet echt gesprekken hebben of zo. Ook niet als jij daar blijft eten of zo?

Nee af en toe zeggen ze wel eens iets of vragen ze iets. Maar daar blijft het bij. Ik ga 9/10 keer naar mijn vriend thuis, en hij komt af en toe een keer naar hier. Mijn ouders praten dan wel veel tegen hem terwijl hij hier bijna nooit is. Ik ben dan net wel vaak bij hem, en tegen mij wordt er nooit echt iets gezegd. Daarom weet ik ook 99% zeker dat zijn broers en zussen en ouders hun mening over mij is ‘dat ik stil ben’.

maar vraag jij wel eens iets aan hen?

Nee.. ik ben het zo gewend dat ik nooit met hun praat dat ik het nu ook een soort van ongemakkelijk zou vinden om het opeens wel te doen. Ik ken hun al een tijdje maar ik voel me tussen zijn ouders enzo ook niet op mijn gemak.. net omdat ik nooit iets zeg. Maar tegelijk durf ik het ook niet omdat zij het ook nooit doen en omdat ik het nu ‘raar’ en moeilijk vind om uit het niets iets te vertellen of vragen..

Acnologia
Landelijke ster

Acnologia schreef:
Ik niet alleen vindt dat maar miss omdat ik de laatste keer dat we hadden gemeet een fk harde kater had in adam

Acnologia
Landelijke ster

Acnologia schreef:
Maar oke ff nuttig: begin het gesprek ook zelf en wacht niet af tot anderen wat tegen je zegen

wees ook niet bang dat iets niet nuttig is voor anderen om te weten, anderen houden daar ook gene rekening mee plus het kan een goed begin zijn voor een gesprek

Anoniem
YouTube-ster

Brainwashed schreef:

Philanthropique schreef:

Brainwashed schreef:

Philanthropique schreef:
Nee af en toe zeggen ze wel eens iets of vragen ze iets. Maar daar blijft het bij. Ik ga 9/10 keer naar mijn vriend thuis, en hij komt af en toe een keer naar hier. Mijn ouders praten dan wel veel tegen hem terwijl hij hier bijna nooit is. Ik ben dan net wel vaak bij hem, en tegen mij wordt er nooit echt iets gezegd. Daarom weet ik ook 99% zeker dat zijn broers en zussen en ouders hun mening over mij is ‘dat ik stil ben’.

maar vraag jij wel eens iets aan hen?

Nee.. ik ben het zo gewend dat ik nooit met hun praat dat ik het nu ook een soort van ongemakkelijk zou vinden om het opeens wel te doen. Ik ken hun al een tijdje maar ik voel me tussen zijn ouders enzo ook niet op mijn gemak.. net omdat ik nooit iets zeg. Maar tegelijk durf ik het ook niet omdat zij het ook nooit doen en omdat ik het nu ‘raar’ en moeilijk vind om uit het niets iets te vertellen of vragen..

aaah ja snap ik
kijk er is dan gewoon een gewoonte ontstaan, terwijl het waarschijnlijk voor jullie allemaal veel chiller zou zijn om dat te doorbreken. ik denk dat het ook chiller is om op je gemak te zijn bij zijn ouders, dan dat je je altijd ongemakkelijk voelt.
ik zou misschien een keertje beginnen met binnenkomen en gewoon vragen hoe t gaat en dan een beetje doorvragen??

Anoniem
Princess of Pop

Nuts schreef:
Ik heb hier ook al mijn hele leven last van en eerlijk gezegd is het een kwestie van accepteren dat niet iedereen jouw stil zijn zal begrijpen. Het enige wat je kunt doen, is een gesprek erover voeren. Vaak helpt het al om uit te leggen waarom je stiller bent dan wat zogenaamd de norm zou moeten zijn. Zo kun je in ieder geval vooroordelen als 'ze is arrogant' of 'ze voelt ze te goed om met ons te praten' bij anderen weghalen. Dat wil overigens niet zeggen dat je hen een uitleg verschuldigd bent, want je bent immers wie je bent. Je hoeft je niet te verantwoorden voor je persoonlijkheid – of je nu introvert, ambivert of extravert bent.

Stud
Internationale ster

Stud schreef:
Ik was vroeger ook altijd stil

En hoorde zonn opmerkingen ook vaker
en dat is idd ook echt irritant ook al bedoeld die persoon het niet verkeerd

ik ben nu wel echt een heel stuk drukker geworden en praat ook meteen
Tis natuurlijk voor iedereen anders maar ik was eerst verlegen en onzeker
nu heb ik veel zelfvertrouwen en gaat het vanzelf

want ook bij de familie van je vriend, ik zou toch proberen een beetje te praten ook al is het om wat simpels, maar ik zou het als bijv. moeder wel leuk vinden als ik een band kreeg met de vriendin van de zoon zegmaar, maar ik weet dat het moeilijk is, je leert het door het te doen

Anoniem
Queen of Queens

Timebomb schreef:
Nouja je hebt eigenlijk twee opties. Of je laat het zoals het is of je probeert er iets aan te doen. Ik was vroeger ook heel stil en introvert maar op een gegeven moment probeerde ik toch vaker mijn mond open te trekken en werd alles gewoon veel gezelliger en leuker! Als je er echt heel erg meezit en denkt dat je er niet alleen wat aan kan doen, zou je altijd een soort van coach aan kunnen vragen want wellicht heeft het te maken met zelfvertrouwen of faalangst ofzo!

Stud
Internationale ster

Stud schreef:

Timebomb schreef:
Nouja je hebt eigenlijk twee opties. Of je laat het zoals het is of je probeert er iets aan te doen. Ik was vroeger ook heel stil en introvert maar op een gegeven moment probeerde ik toch vaker mijn mond open te trekken en werd alles gewoon veel gezelliger en leuker! Als je er echt heel erg meezit en denkt dat je er niet alleen wat aan kan doen, zou je altijd een soort van coach aan kunnen vragen want wellicht heeft het te maken met zelfvertrouwen of faalangst ofzo!

Preciess!

Stud
Internationale ster

Stud schreef:
Ik geloof oprecht dat veel mensen, niet alle natuurlijk, gewoon stil zijn heel vaak omdat ze faalangst hebben of te onzeker zijn, dat soort dingen

en dat soort mensen maken zich ook soms zelf wijs dat je gewoon zo bent en dat je er niet aankan doen of de gesprekken niets aan vind

Anoniem
YouTube-ster

firewall schreef:
Ben zelf ook introvert. Als je wilt mailen mag dat.