Acnologia schreef:
yes, helemaal mee eens @God
daarbij nog het volgende: nadat mensen meer gingen nadenken over wat het leven inhield en er steeds meer rumoer en geweld op straat, was het aanlokkelijk voor mensen om te denken dat er iets na de dood was en dat je beoordeeld zou worden op hoe je je leven op aarde zou leven. Er zou best een groep welgestelde adelijke mannen geweest kunnen zijn die op een gegeven moment zeiden; yo, ik zou je eens vertellen wat er gebeurd als je op deze manier door blijft leven, er is namelijk..." Inderdaad een goed instrument om te gebruiken voor mensen die niet weten wat het leven betekent en zelf als heerser de mensen onder controle te houden doordat ze met de bijbelse regels niet zouden (moeten) stelen, moorden, respectloos gedragen, etc. Daarnaast was de kerk en dus de stad/dorp op de hoogte van wie er in het dorp woonde en wie er met wie trouwden, het bracht orde en duidelijk met zich mee.
Dan: in de tijd voor het monotheïsme, homoseksualiteit was de normaalste zaak van de wereld en in de oude stammen waren vrouwen vaak grote leiders, was er nooit echt een heel duidelijk verschil in wie man/vrouw was (dit was totaal onbelangrijk). Toen de monotheistische religieën opkwamen, is dit idee direct aan de kant geschoven. Man is stoer, werkt en neemt de leiding. Vrouw is zwak, zorgt voor kinderen en/of verpleegt. Again is dit een manier om het volk te leiden en beinvloeden, hoe je een pad voor ze creëert en daardoor ook een ideaal hebben om voor te streven
Daarnaast denk ik niet dat het geloof zo enorm groot was geworden als er geen sterfelijkheid zou zijn geweest. De dood is iets dat we nooit helemaal zullen begrijpen en wat we pas zullen ervaren als de tijd rijp is. En wat is er mooier aan denken dat je op een goed plekje terecht komt na je dood? waarom zou je willen denken dat je, net als voor je geboorte, er niets is en je maar een simpel dier bent dat zich enkel voortplant? Als rijke mensen je dit lopen te vertellen en je leeft in een tijd waar we nog ontzettend weinig weten over het menselijk leven, dan zou ik het ook geloven. Want dat eerste is veel fijner om te denken dan het tweede. Net als het idee dat bij alles wat er gebeurd, er iemand is die met je mee kijkt. zelfs als atheist betrap ik mezelf nog wel eens met dat ik smeek om "iets" bij "iemand", zovan "o god, laat het ajb goed aflopen" het is fijn om te weten dat er altijd iemand meekijkt met je en die ervoor zorgt dat je altijd goed terecht komt. dat is "makkelijk"denken. waarom zou je willen denken dat waar je ook voor bid, hoopt, of huilt niet in jouw of iemand anders' handen is, dat het totaal niet bepaald is of iets gaat werken of goed gaat komen? dat niemand jouw wil en needs zou kunnen vervullen? Het geloof vult veel in waar mensen hoop en steun missen, daarom zie je mensen ook meer tot het geloof leunen wanneer ze op sterven liggen of ernstig ziek zijn.
en yes soms vind ik het ook wel jammer dat ik niet kan geloven, want het is ergens fijn om te geloven dat het allemaal goed komt, zolang je maar als een goed mens leeft. Dat slechte mensen worden gestraft en goeie niet.
oke ik heb meer te vertellen maar ik kan altijd beter mijn punten neerzetten in debat vorm, maar geloof geeft mensen motivatie om goed te leven (fear god) en maakt de rijken rijker door het volk dom en goedgelovig te houden